Donderdag 15 september

We hoeven pas om 12.00 uur weg. Dan is het kentering en kunnen we met de stroom mee Cap Gris Nez ronden. Om 9.45 uur loop ik Boulogne in. Broodje halen, winkeltjes kijken. Op de terugweg maak ik nog wat foto’s van de haven; het is extreem laagwater en het stinkt vreselijk.
Om even voor twaalven gooien we los. Eenmaal buiten blijkt de stroom al mee te staan. Dat is balen! Hadden we een uur eerder weg gekund. Er staat nauwelijks wind en de wind die er is, komt van voren. Motor aan dus, de hele dag. De zeilen staan bij en af en toe is het andersom: we zeilen en de motor staat bij. Het is een saaie dag. Dit is nou niet bepaald de mooiste kust, verwend als we inmiddels zijn. Het is helder weer, we zien aan de overkant de White Cliffs of Dover liggen en dat lijkt heel dichtbij.
We doden de tijd met lezen (Adri) en Wordfeuden (Ellen). We passeren Calais, Duinkerken, de grens. België! Om kwart over acht, net voor donker, varen we tussen de pieren van Nieuwpoort. Om 21.00 uur liggen we en kunnen we gaan eten om een uur later naar bed te gaan. Morgen vroeg weer op!

Vrijdag 16 september

Om 6.00 uur gaat de wekker. Het is nog pikkedonker, maar het is in Nieuwpoort niet moeilijk eruit varen en we willen proberen in een keer naar Scheveningen te gaan. Dat betekent 78 mijl op een dag, maar ook dat we met het slechte weer dat er weer aankomt leuk liggen en de tocht naar IJmuiden (22 mijl) en daarna Muiden is te overzien.
We beginnen met stroom tegen. De wind is oost, 16 knopen, de golven zijn niet hoog en we gaan toch zo’n 6,5 knoop. Niet gek!
Het is alleen bitter koud en aangezien één iemand die kou lijdt al erg genoeg is verdwijn ik naar binnen, waar het overigens ook maar 15 graden is. Pas aan het begin van de middag wordt de temperatuur beter omdat dan de zon doorbreekt. We houden het tempo er lekker in en varen zo langs het drukke Zeebrugge en Vlissingen, waar we nog moeten uitwijken voor de grote jongens.
Om 15.00 uur gaat de stroom mee staan. Eerst valt tot onze grote schrik de snelheid terug, maar dan gaat ie opeens lopen en gaan we met 9 à 10 knopen op de Maasmond af. We gaan zo hard dat we moeten reven en bij de oversteek van de Maasmond moet de motor aan. Daarna is het nog 11 mijl naar Scheveningen en die leggen we in recordtijd af. Om acht uur liggen we aan de steiger en worden meteen in onze kraag gegrepen door 2 heren van de douane, die uitgebreid onze papieren controleren. Welkom thuis!
Ik bel met kinderen en ouders dat we weer in Nederland zijn en nu toch wel heel erg dicht in de buurt bij huis.
We nemen nog een douche en gaan dan, als alvast een soort afscheidsdiner, uit eten met Jan en Sabine bij het eerste de beste restaurant dat we tegenkomen. Met toevallig het predicaat ‘aanbevolen’ door de Lekker en dat blijkt niet voor niets.